રોજ 70 રોટલી ખાધા બાદ પણ ભૂખ લાગે છે ! મહિલા છે એક વિચિત્ર રોગની ઝપેટમાં

મધ્યપ્રદેશના રાજગઢ જિલ્લાના સુથલિયા તાલુકાના નેવાજ ગામમાં રહેતી મંજુ સૌંધિયાનું જીવન એક અજાણ્યા રોગની ઝપેટમાં આવી ગયું છે.ત્રણ વર્ષથી તેનો અવાજ ઘરમાં ગુંજતો રહે છે, “મને રોટલી જોઈએ છે.અને ફરીથી મને રોટલી જોઈએ છે.” આ સામાન્ય ભૂખ નથી.પરંતુ માનસિક વિકારની નિશાની છે.જેમાં દર્દીને એવો ભ્રમ હોય છે કે તેણે ખોરાક ખાધો નથી. જ્યારે વાસ્તવમાં તે સતત રોટલી ખાઈ રહી છે.

ત્રણ વર્ષ પહેલાં સુધી મંજુ એક સામાન્ય ગૃહિણી હતી.તેના લગ્ન સિંગાપોર ગામના રાધેશ્યામ સૌંધિયા સાથે થયા છે.તેને બે નાના બાળકો છે છ વર્ષની પુત્રી અને ચાર વર્ષનો પુત્ર. ત્યાં સુધી તેનું જીવન સામાન્ય અને ખુશ હતું પરંતુ અચાનક તેની આદતો બદલાવા લાગી. પહેલા હળવી નબળાઈ અને વારંવાર ખાવાની ઇચ્છા, જે ધીમે ધીમે વિકારમાં ફેરવાઈ ગઈ. હવે મંજુનો આખો દિવસ રોટલી અને પાણી વચ્ચે પસાર થાય છે. ક્યારેક 20 રોટલી, ક્યારેક 60-70, છતાં તે કહે છે – “મને ભૂખ નથી. મને ફક્ત રોટલી જોઈએ છે.”

પરિવારના સભ્યો કહે છે કે એક સમયે મંજુની ભૂખે આખા પરિવારનું જીવન મુશ્કેલ બનાવી દીધું હતું.તેમણે મંજુની સારવાર માટે શક્ય તેટલા પ્રયાસો કર્યા.રાજસ્થાનના કોટા, ઝાલાવાડ, ઇન્દોર, ભોપાલ, રાજગઢ અને બ્યાવરના ડોક્ટરોનો સંપર્ક કરવામાં આવ્યો.ડૉ. કોમલ ડાંગીએ જણાવ્યું કે મંજુ છ મહિના પહેલા તેની પાસે આવી હતી.સારવાર દરમિયાન તેને દાખલ કરવામાં આવી, મલ્ટીવિટામિન આપવામાં આવ્યા અને માનસિક વિકાર હોવાનું નિદાન થયું.આ રોગમાં, દર્દીને લાગે છે કે તેણે ખોરાક ખાધો નથી. તેથી વારંવાર રોટલી ખાવાની આદત પડી જાય છે.
મંજુની સ્થિતિ વધુ જટિલ બની ગઈ કારણ કે અન્ય દવાઓ તેને લૂઝ મોશનની સમસ્યાનું કારણ બને છે. ડોક્ટરોએ પરિવારને રોટલીને બદલે ખીચડી, ફળો અને સંતુલિત ખોરાક આપવાની સલાહ આપી જેથી માનસિક આદત સુધરે.મંજુના ભાઈ ચંદરસિંહ સોંઢિયાએ જણાવ્યું કે પરિવારની આર્થિક સ્થિતિ એટલી ખરાબ થઈ ગઈ છે કે સારવાર શક્ય નથી.સરકારી મદદ પણ અત્યાર સુધી મળી નથી.તેમણે વહીવટીતંત્ર અને સામાજિક સંગઠનોને અપીલ કરી છે કે તેમની બહેનને યોગ્ય સારવાર આપવામાં આવે જેથી તે સામાન્ય જીવન જીવી શકે.