હું મારા દિલની મરજીથી જીવ્યો છું, હું મારા દિલથી મરું છું… હું પાછો આવીશ, મારે પ્રવાસથી કેમ ડરવું જોઈએ? અટલજીના આ શબ્દો કેટલા હિંમતવાન છે…કેટલા ગહન છે. અટલજી, કૂચથી ડરતા ન હતા. તેઓ કહેતા હતા…જીવન એ વિચરતી વ્યક્તિઓની છાવણી છે, આજે અહીં છે, કાલે યાત્રા ક્યાં છે…કોણ જાણે સવાર ક્યાં હશે…જો અટલજી આજે આપણી વચ્ચે હોત તો તેઓ તેમના જન્મદિવસ પર નવી સવાર જોઇ હોત..હું એ દિવસ નથી ભૂલતો જ્યારે તેણે મને નજીક બોલાવ્યો અને મને ચુસ્ત આલિંગન આપીને પીઠ પર જોરથી માર્યો. એ સ્નેહ, સ્નેહ અને પ્રેમ મારા જીવનમાં ખૂબ જ આશીર્વાદરૂપ છે.
આજે, 25મી ડિસેમ્બરનો આ દિવસ ભારતીય રાજકારણ અને ભારતીય જનતા માટે સુશાસનનો મજબૂત દિવસ છે. આજે આખો દેશ આપણા ભારત રત્ન અટલને તે આદર્શ વ્યક્તિત્વ તરીકે યાદ કરી રહ્યો છે, જેમણે પોતાની નમ્રતા, સાદગી અને દયાથી કરોડો ભારતીયોના મનમાં સ્થાન બનાવ્યું હતું. 1998માં તેમણે વડાપ્રધાન પદ સંભાળ્યું તે સમયગાળા દરમિયાન સમગ્ર દેશ રાજકીય અસ્થિરતાથી ઘેરાયેલો હતો. દેશે નવ વર્ષમાં ચાર વખત લોકસભાની ચૂંટણી જોઈ છે. લોકોને શંકા હતી કે આ સરકાર પણ તેમની અપેક્ષાઓ પૂરી કરી શકશે નહીં. આવા સમયે એક સામાન્ય પરિવારમાંથી આવતા અટલજીએ દેશને સ્થિરતા અને સુશાસનનો નમૂનો આપ્યો. ભારતના નવા વિકાસની ખાતરી
તેઓ ભવિષ્યના ભારતના સ્વપ્નદ્રષ્ટા હતા. તેમની સરકાર ઝડપથી દેશને ઈન્ફોર્મેશન ટેક્નોલોજી અને ટેલિકોમ્યુનિકેશનની દુનિયામાં લઈ ગઈ. તેમના શાસન દરમિયાન એનડીએએ ટેક્નોલોજીને સામાન્ય માણસની પહોંચમાં લાવવાનું કામ શરૂ કર્યું હતું. સુવર્ણ ચતુર્ભુજ યોજના, જે વાજપેયીની સરકાર દરમિયાન શરૂ થઈ હતી અને ભારતના મહાનગરોને એક કરી હતી, તે આજે પણ લોકોની યાદોમાં અમીટ છે. સ્થાનિક જોડાણ વધારવા માટે, એનડીએ ગઠબંધન સરકારે પ્રધાનમંત્રી ગ્રામ સડક યોજના જેવા કાર્યક્રમો પણ શરૂ કર્યા. દિલ્હી મેટ્રો તેમના શાસન દરમિયાન શરૂ થઈ હતી, જેને અમારી સરકાર આજે વિશ્વ કક્ષાના ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર પ્રોજેક્ટ તરીકે વિસ્તારી રહી છે. જ્યારે પણ સર્વ શિક્ષા અભિયાનની વાત થાય છે ત્યારે અટલજીની સરકારનો ઉલ્લેખ ચોક્કસ થાય છે. શિક્ષણને સર્વોચ્ચ પ્રાથમિકતા માનનારા વાજપેયીજી ભારતના તમામ વર્ગો, એટલે કે OBC, SC, ST, આદિવાસી અને મહિલાઓ માટે શિક્ષણ સરળ અને સુલભ હોય તેવું ઇચ્છતા હતા.